Definitie
Een dimensionale tolerantie is de toegestane afwijking op één maat, zoals een lengte, diameter of hoek, doorgaans uitgedrukt als een plus/min-waarde of grensmaten. Ze regelt grootte, terwijl een geometrische tolerantie (GD&T) vorm, oriëntatie, positie of slag regelt, los van de grootte.
Waarom dimensionale tolerantie alleen niet altijd genoeg is
Een krappe dimensionale tolerantie zonder bijbehorende geometrische tolerantie kan vorm of oriëntatie nog steeds losjes ongecontroleerd laten, wat een van de redenen is waarom GD&T bestaat: om te regelen wat een plus/min-maat alleen niet kan.
Waar het op de tekening staat
Direct op de maat zelf, als expliciete plus/min-waarde, als grensmaten, of impliciet via een algemeen tolerantieblok (zoals ISO 2768) wanneer er geen expliciete tolerantie is gegeven.
Veelgemaakte fouten
Aannemen dat een krappe dimensionale tolerantie ook vorm of oriëntatie regelt; een diameter binnen tolerantie kan nog steeds niet rond zijn of scheef staan tenzij een geometrische tolerantie dat ook beperkt.
Een krappe dimensionale tolerantie zonder bijbehorende geometrische tolerantie kan vorm of oriëntatie nog steeds losjes ongecontroleerd laten, wat een van de redenen is waarom GD&T bestaat: om te regelen wat een plus/min-maat alleen niet kan.
Bekijk hoe Blake een onderdeel beoordeeltVeelgestelde vragen
Is dimensionale tolerantie hetzelfde als GD&T?
Nee, dimensionale tolerantie regelt grootte; GD&T (geometrische tolerantie) regelt vorm, oriëntatie, positie of slag, en de twee worden vaak samen gebruikt.
Wat als er geen tolerantie op een maat staat?
Dat valt doorgaans terug op een algemeen tolerantieblok, zoals ISO 2768, elders op de tekening aangeduid.
Kan een onderdeel binnen dimensionale tolerantie toch afgekeurd worden?
Ja, als een geometrische eis (vlakheid, positie, haaksheid) niet apart wordt gehaald.