Rand (edge)

Een rand (edge) is de kromme waar twee vlakken van een solidenmodel samenkomen, zoals de lijn waar een plat bovenvlak een cilindrische zijde ontmoet, of de kromme van de begrenzing van een afronding. Randen begrenzen vlakken en komen samen in hoekpunten in een boundary representation (B-rep).

Waarom de randconditie ertoe doet

Een scherpe rand versus een gebroken (afgeschuinde of afgeronde) rand is een van de meest voorkomende maar toch consequente verschillen die een tekening specificeert, aangezien een scherpe rand een braamrisico of spanningsconcentratie kan zijn die een gebroken rand vermijdt.

Waar randen op de tekening voorkomen

Direct aangeduid met een afschuinings- of afrondingsmaat, of impliciet via een algemene notitie zoals "alle scherpe randen breken".

Veelgemaakte fouten

De randconditie onbepaald laten en aannemen dat een scherpe rand prima is; veel fabrieken breken randen standaard, wat kan botsen met een functionele eis voor een werkelijk scherpe rand.

Wat is het verschil tussen een rand en een vlak?

Een vlak is een begrensd oppervlak; een rand is de grenskromme waar twee vlakken samenkomen.

Waarom staat er vaak "alle scherpe randen breken" op tekeningen?

Omdat een scherpe rand die as-machined blijft een braamrisico of onveilig hanteerbaar kan zijn, en een kleine, ongespecificeerde breking meestal acceptabel is tenzij anders vermeld.

Heeft elke rand een eigen maat nodig?

Nee, de meeste randen vallen onder de algemene tolerantie of een blanket-notitie; alleen functioneel belangrijke randen krijgen een expliciete afschuinings- of afrondingsaanduiding.