Zelf maken of uitbesteden (make-or-buy)

Make-or-buy is de beslissing of een fabriek een onderdeel of een specifieke bewerking zelf maakt, of in plaats daarvan een afgewerkt onderdeel inkoopt (een inkoopdeel) of een specifieke bewerking uitbesteedt aan een andere leverancier. Het wordt gestuurd door fabriekscapaciteit, kosten, capaciteit en doorlooptijd, niet alleen door of het interne proces technisch mogelijk is.

Waarom make-or-buy meer is dan een capaciteitscontrole

Een fabriek die technisch in staat is tot een bewerking kan er alsnog voor kiezen die uit te besteden als een gespecialiseerde leverancier het sneller, goedkoper, of met minder risico doet, wat verklaart waarom make-or-buy een zakelijke beslissing is bovenop een maakbaarheidsoordeel, niet alleen een capaciteitscontrole.

Waar make-or-buy-beslissingen worden genomen

Niet op de tekening; het is een inkoop- en procesplanningsbeslissing die door een fabriek wordt genomen, geïnformeerd door de eisen van het onderdeel maar niet erop vermeld.

Veelgemaakte fouten

Aannemen dat make-or-buy puur een capaciteitsvraag is; afwegingen in kosten, capaciteit en doorlooptijd doen er vaak meer toe dan of een bewerking technisch intern mogelijk is.

Is make-or-buy hetzelfde als uitbesteden?

Uitbesteden is één uitkomst van een make-or-buy-beslissing; de beslissing zelf weegt zelf maken af tegen inkopen of uitbesteden.

Waarom zou een capabele fabriek er toch voor kiezen om in te kopen of uit te besteden?

Als een gespecialiseerde leverancier sneller, goedkoper is, of risico op een specifieke bewerking vermindert, kan zelfs een technisch capabele fabriek ervoor kiezen het niet zelf te doen.

Geldt make-or-buy voor hele onderdelen of losse bewerkingen?

Beide; het kan gelden voor een heel inkoopdeel of voor het uitbesteden van slechts één bewerking binnen een verder interne bewerkingsroute.